Crazy Egg

Spitfire’s allerleukste speelgoed is het Crazy Egg dat ik vorig jaar heb gekocht. Vanaf het eerste moment had hij helemaal door hoe het werkte en dat je hier woest en wild mee kon spelen. Binnen no-time had Spit een techniek ontwikkeld om het ei met zijn neus voort te duwen en te sturen. Als hij er mee speelt is hij voor je het weet uitgeteld van de inspanning. Maar oh zo leuk!
Dit filmpje hebben we vorig jaar gemaakt toen we op vakantie waren in Normandië, maar tot op heden nog nooit op de website gezet. Schande!

Gepost in Airedale Terror | Plaats een reactie
Getagged , , |

Nieuwe visjes!

Visjes uitpakken

Visjes uitpakken

We hebben 10 nieuwe koi-tjes voor in de vijver gekocht. En dat vindt Spitfire altijd reuze spannend. Eerst ligt de zak met vissen in het vijverwater om het water op temperatuur te laten komen. Vol ongeduld gaat Spitfire (en wij ook) steeds even naar de zak kijken. Maar als het dan zover is dat ze echt de vijver in mogen wil meneer niets van de pret missen.

Lees meer

Gepost in Airedale Terror | Plaats een reactie

Ghandi

Als wij aanstalten maken om zonder Spitfire weg te gaan probeert Spit als eerste de tuin in te vluchten. Daar speelt hij ‘catch me if you can’ door rondjes om de vijver te rennen of zich onder te tuintafel verschalken. Als we hem te pakken hebben en hem naar binnen dirigeren sleept hij zich het huis in. “Ik snap het al, ik mag niet mee. Snik! Als het zo moet.” En geslagen gaat hij heel zielig achter de eettafel staan, “Ik blijf wel thuis”.

Lees meer

Gepost in Airedale Terror | Plaats een reactie

Zwemmen

Gisteren zijn we met Spitfire en Pootjes (en baasje) naar het Valkenburgsmeer geweest. Daar kunnen de honden op een geleidelijk aflopend strandje lekker in het water zwemmen en spelen.

Nou ja, zwemmen…..Pootjes zwemt. Achter flesjes, zakjes zand (met lucht) en surfers aan. En als hij niet zwemt dan waadt hij voor de kustlijn op en neer door het water. Spitfire houdt ten allen tijde alle vier zijn poten aan de grond en rent om de haverklap het water uit om een hond die langsloopt te begroeten. “Hallo ik ben Spitfire, het welkoms comité. Kom jij ook bij mijn meer wandelen en spelen?”. Zodra de hond doorloopt racet Spit weer terug om te kijken hoe ver Pootjes is met het ophalen van het flesje of zakje dat wij voor hem het water in gooien. Spit wacht Pootjes aan de kustlijn op en gezamenlijk lopen ze met ‘hun’ vangst het strandje op. Een uitstekende samenwerking.

Lees meer

Gepost in Airedale Terror | Plaats een reactie

Trimmen

Zo! Het zit er weer op. Spitfire is getrimd!  

Een prachtige Spitfire

Een prachtige Spitfire

De vorige keren was het steeds een enorm gevecht. Paaien met lekkers hielp wel, maar niet voldoende. Spitfire wilde meer, meer, meer!! En werd daardoor weer onrustig. Maar inmiddels is Spitfire ook weer 6 maanden ouder, wijzer en rustiger. Het borstelen en kammen gaat tegenwoordig prima, zelfs zijn voorpoten zijn geen probleem meer. Dus gingen wij ditmaal van start met een nieuw strijdplan. Niet zeuren, het moet! En dat werkt heel goed. Wonderbaarlijk goed.
Werner neemt Spitfire in de houdgreep en Spitfire leunt vervolgens met zijn volle gewicht tegen hem aan. “Hmm, gezellig zo hè baas?”. Elk beginnend protest wordt door ons resoluut de kop in gedrukt en binnen 10 minuten legt Spitfire zich er bij neer. Ik trim ondertussen als een razende roeland het volgende deel en na 30-45 minuutjes is het weer genoeg voor vandaag. Voornamelijk omdat wij dan last krijgen van verzuring, zere armen en rugspieren die we niet kenden. Na het trimmen is er natuurlijk een beloning en huppelt Spitfire half getrimd vrolijk door het leven.
Deze no-nonsense methode werkte zo goed dat ik aan het eind het alleen af kon maken. Zie hier, Spitfire ligt lekker half op schoot terwijl ik de bovenkant van zijn kop kortwiek. Niets aan de hand. “Heerlijk, dat gekriebel.”
Maar wat was nou de truuk? 

Lees meer

Gepost in Airedale Terror | Plaats een reactie

Zo maak je nog eens wat mee

McK is altijd in voor iets leuks. Nou, ze heeft vandaag haar hart kunnen ophalen.

Het huis naast ons wordt gerenoveerd. Daar zijn ze vandaag mee begonnen. Eerst werd er aan de achterkant een steiger opgezet (bonk, klap, beng) en toen kwamen er allemaal mannen met afschuwelijke slijptollen (voegen uitslijpen). En een herrie dat dat maakt. Maar dat is niets vergeleken bij de schelle blafpartijen van McK van vandaag. “Mannen, zal ik komen helpen?”

Lees meer

Gepost in Lakeland Terror | Plaats een reactie

Moordneigingen

Ik vind het heerlijk dat we weer een hond hebben. En als ze van die snoezige sprongetjes maakt en leuk is met alle honden smelt mijn hart. Oh, wat is het toch een snoepie. En als ik bedenk wat ze allemaal al kan: keurig lopen aan de riem, uitstekend luisteren in het bos, probleemloos in de auto, tram en bus. Kan heel goed alleen thuisblijven, enz. enz. Ja, ja, als ik dat allemaal op een rijtje zet ben ik reuze trots. Dat hebben we samen toch maar zover gekregen die kleine McK en ik. Maar soms………

Lees meer

Gepost in Lakeland Terror | Plaats een reactie

Blaasontsteking

McK is in de afgelopen maanden zindelijk geweest, afgewisseld met af en toe een tijdje dat zij erg veel heel kleine plasjes deed waar ze maar stond. Nooit waar ze maar lag. Ze was dan aan het spelen, ging even zitten – pssss en ging weer verder met spelen. Net zo natuurlijk als lopen.

Maar omdat het steeds weer over ging en ze dan weer een keurige hond was dachten wij dat het de leeftijd was.

Tot 2,5 week geleden wij bij de dierenarts zijn geweest, gewapend met een plasje. BLAASONTSTEKING!

Aan de ene kant was ik opgelucht: gelukkig, het ligt ergens aan, aan de andere kant weet ik ook wel dat blaasontsteking op deze leeftijd heel hardnekkig kan zijn. En vanmorgen kreeg ik ineens een verpletterend inzicht: stel dat het ligt aan de tuin waar McK bijna elke morgen speelt. Er komen daar zoveel honden dat het best wel eens besmet kan zijn. Want blaasontsteking krijg je niet door de kou maar door een infectie. En nu ik er goed over nadenk heb ik al eerder van een jonge hond daar gehoord dat die met hetzelfde euvel kampte. Oh gut, oh gut, oh gut. Om maar wat eens te zeggen. Wat nu te doen.

Lees meer

Gepost in Lakeland Terror | Plaats een reactie

Fietsen

Al vanaf heel klein zit McK achterop de fiets. Ja, wel in een mandje natuurlijk. En dat vindt ze wel leuk. Ik trap tegen weer en wind en McK zit ondertussen haar nagels te polijsten en zo, laat haar kop wat over de rand hangen en laat af en toe een grommetje horen. “GGrrr” dat hoort er bij en het staat ook wel aardig. Alsof ze me aanmoedigt. “Grrrrappig, dat trappen op zo’n fiets. GGGGrrrappig.”

Zo fietsten we naar het bos, naar winkels om boodschappen te doen en legden we bezoekjes af. Soms werden we nat, soms was het koud, maar dan had McK haar rode skipakje aan en ik viel kilo’s af. “Grrappig.”

Maar gisteren viel ik bijna van m’n fiets van schrik. McK zette het ineens op een gillen, vreselijk. Hoge, harde keffen. Gelukkig waren we vlak bij huis. Ik heb haar uit de mand gezet: “wie gaat zitten gillen wordt niet meer gefietst! Punt uit.”

OK, verder lopen en dat was dat.

Lees meer

Gepost in Lakeland Terror | Plaats een reactie

Nieuwe mand voor Spittie

Al lange tijd heeft Spitfire een plastic mand met daarin een heerlijk zacht dekbedje. Maar zoals je kan zien is meneer daar een beetje uit gegroeid. Hoogste tijd voor een nieuw en groter exemplaar.
De zoektocht begon op internet en bij de dierenwinkels in de buurt. Al snel viel mijn keus op een kussen omdat hij daar ook plat gestrekt op kan liggen. Maar voor een beetje kussen van formaat ben je al snel +100 euro kwijt.
Daarnaast is Spitfire dol op zijn bed op te maken, dat wil zeggen het ding door de hele kamer te slepen. Wie zegt dat zo’n kussen dergelijke liefdevolle verzorging wel kan weerstaan?

Maar afgelopen week zag ik hét kussen op Ebay staan, 120 x 80 cm en voor een leuk prijsje!

Lees meer

Gepost in Shoppen | Plaats een reactie